Toegevoegd op: 08-10-2005
Heerlijk weertje om te voetballen vandaag! Ook een heerlijk affiche: Zevenhoven 5 T.A.V.V. 6!
Vorig jaar speelden we nog tegen het 6e elftal van onze streekgenoten en uit zeer betrouwbare bron hebben we vernomen dat we dit jaar een sterkere tegenstander hebben. Wat er wel het zelfde is gebleven is dat deze derby nog steeds in het teken staat van de broederstrijd tussen de gebroeders Scholte.
We moesten het vandaag stellen zonder de Architect en Mars-l, beiden geblesseerd. De Blonde Flamingo van de Lage Landen was uitgeleend aan het vijfde en Leije was nog niet terug van zijn samba-stage. Tobbert de keepert was een weekendje de bloemetjes buiten zetten in Brabant en voor hem in de plaats mochten we gebruik maken van de keeper van de A1: Ralph Lek.
Toen de wedstrijd begon bleek er een behoorlijke Ter Aarse supportersschare op deze aantrekkelijke wedstrijd te zijn afgekomen. Ondanks dit was het Zevenhoven dat het initiatief greep. Vooral via de zijkanten waren zij levensgevaarlijk. Al in het eerste kwartier kregen de mannen van `t Zesde krampverschijnselen als gevolg van samen geknepen billetjes. Gelukkig was Zevenhoven erg slordig in de afronding en belandden hun pogingen in de bosjes of in de handen van onze stand-in keeper.
Door het uitblijven van een tegendoelpunt hield het Zesde hoop en probeerde zelf ook te voetballen. De Kapitein vierde vandaag zijn rentree en dat moesten we weten ook. Een eerste schot belandde nog in de handen van de keeper, maar bij zijn tweede poging uit de tweede lijn was de keeper kansloos. De voorsprong was misschien niet helemaal verdiend, maar dit is vaak genoeg andersom geweest.
Zevenhoven bleef het betere van het spel houden en creerde ook nog enkele kansen. Het meest dreigend was een schot op de buitenkant van de paal. Mank wist ook nog een keer geweldig in te grijpen, door twee meter van de doellijn de bal voor de voeten van de tegenstander vandaan over het doel te werken.
Het Zesde probeerde via de counter op een nog grotere voorsprong te komen. KO had bijna succes, maar na een mooie actie kaatste zijn pegel via de binnenkant van de paal uit het doel. Hierna verdiende het Zesde een corner en leek er bijna even geschiedenis te worden geschreven. De kleinste man van het veld, Baas Boelie, kon bij de eerste paal inkoppen. Baas Boelie heeft altijd geleerd dat je naar de grond moet koppen, maar de wijze heren die dit verzonnen hebben, beschikken blijkbaar niet over enige kennis van de velden in de regio West II. De kleine middenvelder deed dus alles volgens het boekje, maar zijn naar de grond geknikte bal stuiterde via `t harde veld net aan over de kruising.
Met een 0-1 voorsprong mocht er gerust gaan worden. In de kleedkamer moesten er enkele tactische zaken worden besproken. Belangrijkste veranderingen waren dat de spitsen meer verdedigende taken kregen toebedeeld en dat we de tegenstander zouden toestaan eerst de backs aan te spelen en dan pas door te jagen. Renus nam de tweede helft de vlag over van Bombarda en Knetsch nam de plek op de bank over van Ruud.
De grip op de wedstrijd was nu een stuk groter en Zevenhoven kon niet meer zo gevaarlijk worden als in de eerste helft. Dirk brak nog wel een keer uit, maar zijn stift ging over het doel. De Ter Aarse spitsen, KO en Bombarda, verdedigden mee alsof hun leven er vanaf hing. Met name voor Bombarda was dit een hele nieuwe gewaarwording. Met fel doordekken op de backs werd een foute pass op de laatste man uitgelokt. KO was eerder bij de bal en prikte hem in de hoek: 2-0.
`t Zesde had nu ook het betere van het spel en Zevenhoven was zichtbaar gefrustreerd. Met een excellerende Papatrick en Kapitein op het middenveld werd de wedstrijd gecontroleerd en werd er geloerd op een derde treffer. Bombarda was dichtbij, maar zijn kopbal werd tot hoekschop verwerkt. Na een ongelukkige botsing verliet Baas Boelie het veld en mocht Knetsch weer even gaan draven. Toen een Zevenhovense verdediger over de bal heen maaide kreeg de Rooie Buffel een vrije kans en dit cadeautje liet hij natuurlijk niet liggen; 3-0 en wedstrijd gespeeld.
Ondanks deze ruime voorsprong bleef `t Zesde bloedfanatiek, maar helaas niet altijd even professioneel. Totaal onnodig (we hadden de overwinning eigenlijk al op zak) werd er nog uitgebreid geklaagd tegen de scheidsrechter bij een beslissing in ons nadeel. Hierdoor raakte de man in `t zwart een beetje gerriteerd en uiteindelijk moest KO na een lichte overtreding voor 5 minuten naar de kant.
Zevenhoven kreeg in kort tijdsbestek enkele vrij trappen waarvan er 1 bovenop de lat belandde en 1 tegen de onderkant van de lat stuiterde. Een doelpunt leek Zevenhoven niet gegund vandaag. Dit kwam ook omdat Ralph een uitstekende wedstrijd keepte. Dit mocht hij aan het eind nog een keer bewijzen met een schitterende showduik op een schot dat waarschijnlijk naast was gegaan. Oscar Moens zou er jaloers van worden.
Na een klein opstootje vond de scheids het mooi geweest en mochten we de overwinning gaan vieren. Een geflatteerde overwinning, maar wel een goede tweede helft gespeeld en drie punten op zak. We gaan nu niet zeggen dat we op koers voor het kampioenschap zitten, maar we staan er weer een stuk beter voor.
Het Roze kroontje was voor ons manusje-van-alles, Papatrick, die vandaag maar eens een keertje links-half speelde en dit zeer verdienstelijk deed. Met zijn uitstekende spel op alweer een andere postitie, was Papatrick vandaag het toonbeeld van de flexibiliteit en veerkracht van het Zesde. Zo viel in het juryrapport te lezen.