Toegevoegd op: 25-09-2004
Ondanks alle speculaties vooraf ging de wedstrijd gewoon door. Wegens aanhoudende slagregens de voorafgaande week was voor de zekerheid de zaal van sporthal De Vlinder altijd een belevenis in optie genomen zodat er toch gebald kon worden bij slecht weer. Maar het viel mee en het was prachtig voetbalweer. Omstreeks 11.45uur werd de reis richting Zoetermeer ingezet. Bij het vertrek waren vele kleine oogjes te bespeuren. Dit had enigszins te maken met de activiteiten van de voorgaande dag. Vincent en Corina gingen trouwen en hadden diverse sterspelers uitgenodigd dit met hen te vieren. In eerste instantie hadden ze dit geweigerd gezien de sportieve activiteiten de volgende dag maar uiteindelijk zijn ze toch overstag gegaan. Dit tot grote vreugde van de farmaceutische industrie die de omzetprognose van de pijnstillers dit kwartaal naar boven kon bijstellen.
In Zoetermeer aangekomen konden we plaatsnemen in kleedkamer 4. Wat een enorme stank hing er in die kleedkamer! De stank was afkomstig van het toilet en een enkele kotsneiging kon niet worden onderdrukt. Snel omkleden en het veld in. Na een lange warming up wegens het ontbreken van een scheidsrechter kon uiteindelijk de aftrap worden genomen. TAVV ging er meteen goed in. Toen een pass in de verdediging van DSO werd onderschept werd Ko over links weggestuurd die de bal voorkreeg op Chiel. Deze wist niet alleen de tegenstander maar ook zichzelf het bos in te sturen. Dit resulteerde in een wilde wegroeibal van DSO welke door Mank werd onderschept. Deze speelde zijn tegenstander uit en zette voor op Wes. Deze draaide fraai weg bij zijn tegenstander en met een fraai schot wist hij de verre hoek te vinden: 1-0!
DSO wist kort hierop uit een corner de gelijkmaker te scoren met een vermeend uitgestrekt been. TAVV zette weer aan en na een pass van Ko op Wes wist deze Mank te vinden die op prachtige wijze de 2-1 aantekende. De honger naar de goal was niet te stillen en toen Ko de bal op Chiel gaf wist deze met een reeks fraaie bewegingen de defensie te omzeilen en met een bekeken schot de 3e treffer van TAVV op zijn naam te zetten. Helaas vergat hij door alle emoties de bierfiltjes die in zijn sok zaten te gebruiken bij het vieren van zijn doelpunt die hij opdroeg aan wijlen Andr Hazes. De reserves langs de zijlijn twijfelden echter geen moment om de meegenomen vlieger met aangeknoopte bierfiltjes de lucht in te laten. Gemotioneerd als iedereen was viel de ploeg even ietsjes terug. DSO wist hier handig gebruik van te maken en na een goed uitgespeelde aanval over links werd de tweede paal gezocht waar uit een strakke voorzet voor het doel langs een Zoetermeers been werd gevonden dat doeltreffend afrondde.
Renus blesseerde zich bij zijn verdedigende actie en moest het veld verlaten. De wonderspuitbus deed zijn werk en hoewel in eerste instantie gevreesd werd voor een gecompliceerde botbreuk bleek na onderzoek van Hoofd Medische Staf Edwin Goedhart de blessure mee te vallen. Naar verluidt kan Renus volgende week waarschijnlijk weer meespelen. Rudy kwam het veld in maar al snel klonk het rustsignaal bij een stand van 2-3.
In de rust wisten de vier reserves van TAVV een lokaal F-je de baas te blijven en na rust gingen Der Rudy, Mars-L, Zambrotta en Putje derhalve met een positief gevoel het veld in. De Ter Aarders gingen weer als een raket van start. Chiel wist met het hoofd de bal op de lat te krijgen en Putje kreeg hem er in tweede instantie naast. Ondanks prima voetbal konden de blauwwitten niet voorkomen dat uit een onoverzichtelijke scrimmage voor het doel van Tobbert uit een corner heel lafjes de gelijkmaker werd binnengetikt. De spanning liep op en het spel werd grimmiger en minder verzorgt. TAVV zat in een moeilijke periode en mede doordat de angst toesloeg toch zeker niet van deze gasten te verliezen werd er keihard gewerkt en hier een daar een tik uitgedeeld. Een gele kaart hing in de lucht (hoe toepasselijk, we hadden die kaart aan onze vlieger kunnen binden) en na een overtreding op TAVV nota bene kreeg onze reserve Kapitein Leije een gele kaart wegens opmerkingen jegens het arbitrale trio. Dit bleek echter een hele slimme professionele kaart te zijn geweest want het team was weer zo scherp al een mes.
De grip op de wedstrijd kwam weer in handen van het Zesde en er dienden zich weer wat kansen aan. De frustratie droop dan ook van de gezichten toen DSO uit een counter de voorsprong in handen nam. Aangemoedigd door onze trouwe fans die zelfs met uitwedstrijden meegaan alsmede de reservespelers zetten De Leeuwen van Ter Aar de druk op de ketel en de gelijkmaker zat in de lucht. Vlak voor tijd ging de vlieger de lucht in en kon de Blonde Flamingo zijn reputatie eindelijk weer eens eer aandoen toen een bal voor het doel langs door alles en iedereen werd gemist en voor zijn voeten terecht kwam. Met gevaar voor eigen leven wierp een Zoetermeerder zich in de baan van het schot en wist een doelpunt te voorkomen. Twee minuten later kwam wederom een voorzet van links voor de pot en ondanks de enorme druk op zijn schouders wist onze Buffel de bal tussen drie verdedigers in op fraaie wijze van dichtbij in te knikken. De enorme vreugde die hierop volgde valt niet te omschrijven. Ik kan me niet heugen Chiel ooit zo hard te hebben zien lopen.
DSO zat erdoorheen. Het Zesde rook de overwinning en zette in de slotfase alles op alles om die ene goal te forceren. Helaas zagen we het afstandsschot van Mank net overzeilen en moesten we ons tevreden stellen met een toch zwaarbevochten punt. Het spreekt voor zich dat Chiel Bombarda werd uitgeroepen tot man van de wedstrijd. Algemeen punt voor het collectief: Keihard gewerkt en een uitstekende wedstrijdmentaliteit. Klasse!