Toegevoegd op: 20-01-2007
Niemand rekende er eigenlijk op dat het vandaag door zou gaan. Nederland was deze week geteisterd door hevige storm en regenval, dus een afgelasting leek voor de hand te liggen. Maar, wat bleek: In Leiderdorp hebben ze kunstgras, dus de wedstrijd ging gewoon door. De storm had ons wel wat spelers gekost. Bombarda, Dirk III en De Rooie Buffel waren helemaal naar America gewaaid en hadden daar opvang gekregen in een Centerparkshuisje. Naar Mars-l wordt nog gezocht. De Blonde Flamingo kon weer opnieuw beginnen met het bouwen van een nest. De Architect moest nieuwe ontwerpen maken voor alle daken die waren weggewaaid. Renus moest alle beschadigde audi`s en volkswagens weer zien op te lappen en het vliegtuig van Knetsch was door de sterke rugwind Schiphol voorbij gevlogen en deed dus maar een extra rondje om de wereld.
De Kapitein had zijn schip veilig de haven in kunnen loodsen en ook nog de tijd gevonden om twee gastspelers te kunnen regelen: Neus en Kill Will, mannen bedankt!
De mannen hadden er zin in vandaag en probeerden zo snel mogelijk in Leiderdorp te zijn. In zijn haastige spoed sneed Baas Boelie Papatrick nog af, maar gelukkig werd dit relletje in de kiem gesmoord.
Tegenwoordig selecteert de Kapitein niet meer op basis van een wisselsysteem, maar op basis van motivatie. En omdat der Rudy te laat was zonder geldige reden, begon hij als enige wissel/ assistent-scheidsrechter.
Het begin van de wedstrijd ging aardig gelijk op. TAVV zette druk zonder echt grote kansen te creren en RCL probeerde het met lange crossballen op de snelle aanvallers. Onze gastspelers wisten zich goed te profileren. Neus haalde de achterlijn maar zijn voorzet kon door niemand worden ingetikt en Kill Will had een prachtige pass op KO die de bal hierna voor zijn slechte rechterbeen kreeg en dus niet kon afronden. Een aanval van RCL kon in de kiem worden gesmoord, maar dit ging wel ten koste van een vrije trap. Deze werd redelijk ingeschoten en verdween achter Tobbert in het doel. De wind speelde hierbij een rol, maar Tobbert moest toegegeven dat hij niet geheel vrijuit ging. Even later maakte hij zijn fout goed door goed ingrijpen bij een n op n situatie, waarmee nog een tegentreffer werd voorkomen. Neus speelde zich goed vrij, maar zijn schot ging voorlangs. Leije onderstreepte zijn uitspraak in een slok uit de fles bij een speler van zes dat hij niet kan koppen, nog maar eens door een opgelegde kopkans met zijn schouder naast te werken. TAVV zette extra druk maar bij de zestienmeterlijn liep het telkens fout, waardoor er amper nog op doel gevuurd kon worden. En als je niet schiet. Bij balverlies was RCL levensgevaarlijk. Uiteindelijk viel de bal dan ook een keer over de verdediging heen en werd de bal binnen geprikt: 2-0. TAVV probeerde nog voor de rust de aansluiting te vinden, maar kwam niet verder dan een paar mislukte afstandsschoten. En zo gingen we de rust in met een 2-0 achterstand.
Volgens de Kapitein was het te slap allemaal en moest er niet teveel de moeilijkste weg bewandeld worden. Vervolgens wisselde hij zichzelf.
De beginfase van de tweede helft was duidelijk voor TAVV, tot de zestienmeterlijn werd er zelfs aardig gevoetbald. Alleen, hier eenmaal aangekomen, strandde de aanval telkens in een woud van benen of werd er slordig gepassed. Het duurde dan ook even voordat er een serieuze doelpoging genoteerd kon worden. Der Rudy wilde zich bewijzen tegenover de Kapitein en eiste een vrije trap op. Hij schoot deze ook goed tussen de palen, maar de keeper had een dito antwoord. Een vrije trap van Hoffs ging maar net naast. Na een goede aanval over rechts kon Leije de trekker overhalen maar de bal ging rakelings naast. Na een goede actie van Neus, kregen zowel Baas Boelie als Leije de bal net niet lekker voor de voeten. De Kapitein (hij was er weer ingekomen voor een uitgeputte Papatrick) probeerde het van afstand maar schoot rakelings over. Langzaam begonnen de krachten weg te vloeien, mede ook omdat na elke aanval telkens snel moest worden omgeschakeld, waardoor er veel meters gemaakt moesten worden. Ongeveer een kwartier voor tijd wist RCL de genadeklap uit te delen. Een mooie aanval werd ook keurig afgerond: 3-0. KO kreeg een riante kans op de eretreffer, maar kopte naast. Na weer een snelle counter maakte RCL de 4-0 en was ons verzet definitief gebroken. De prima fluitende leidsman blies het eindsignaal en de nederlaag was weer een feit.
Op zich was er bij vlagen wel weer aardig gevoetbald, maar het was allemaal net niet vandaag. Net niet fel genoeg in de duels, net niet scherp genoeg voor de goal, net niet zuiver genoeg in de passing en net niet genoeg gogme. En ja, net niet is altijd nog helemaal niets, helemaal niets, helemaal niets voor Taffie Zes!! Ol ol!